|
|
|
Meer info...
|
Diabetes: EilandjestransplantatieHuup DassenMet dank aan Triakel, UMCG te Groningen Nóg is het toekomstmuziek: transplantatie van eilandjes van Langerhans om diabeten aan nieuwe insulineproducerende cellen te helpen. In samenwerking met collega’s in Leiden en het Duitse Gießen werkt een groep onder leiding van prof. Rutger Ploeg er hard aan om de toekomst dichterbij te brengen. De ministeriële toestemming is er al. Bij patiënten met diabetes mellitus type 1 valt het immuunsysteem de eilandjes van Langerhans uit de alvleesklier of pancreas aan. Daardoor valt de insulineproductie geleidelijk weg. Dat is meestal op te vangen met insulinespuiten, maar veel diabeten krijgen toch last van complicaties aan de ogen, nieren, bloedvaten en zenuwen. Nieuwe nier, pancreas of allebei
Sommige diabeten die geen nierfalen hebben, maar bij wie de diabetes moeilijk instelbaar is, krijgen alleen een nieuwe pancreas. 'Ze kiezen daarvoor omdat ze veel last van hypo’s hebben. Hun bloedsuiker zakt dan naar een gevaarlijk laag niveau. Dat kan ertoe leiden dat ze wegraken en dat boezemt hun veel angst in. Alleen eilandjes
Voor de transplantatie moeten de eilandjes eerst uit één of meer donorpancreassen geïsoleerd worden. Vervolgens worden ze ingespoten in de leverpoortader van de patiënt en vinden ze een plekje in de lever. Dat lijkt vooralsnog de beste plek. Bij de isolatie worden de eilandjes losgeweekt uit het overige pancreasweefsel met behulp van eiwitsplitsende enzymen. 'Dat luistert heel nauw', zegt Ploeg. 'Als je daar te lang mee doorgaat tast je ook de eilandjes aan. Bovendien haal je de eilandjes uit hun beschermde omgeving en dat maakt ze kwetsbaar.' Eén van de bedreigingen waar ze aan blootstaan is het immuunsysteem van de ontvanger. Extra bescherming
Die zou de geproduceerde insuline moeten doorlaten en grotere eiwitten als antistoffen moeten tegenhouden. Dat is echter nog niet goed gelukt. De uitweg uit dit dilemma is voorlopig om bij de transplantatie zo weinig mogelijk immuunsuppressie te geven en te hopen dat het goed gaat. In Edmonton is hiervoor een protocol ontwikkeld dat deels berust op een geschikte keuze van afweeronderdrukkende medicijnen.' Ondanks deze problemen lijkt de tijd rijp om eilandjes te gaan transplanteren. Hiervoor is samenwerking met Leiden en Gießen gezocht. Ploeg: 'Eelco de Koning uit Leiden heeft zich in Amerika bekwaamd in de isolatietechniek. Zij kunnen nu dus isoleren en willen graag transplanteren. Dat laatste willen wij ook. Ik kan mij voorstellen dat wij de Leidse eilandjesbank aan geschikte alvleesklieren helpen, zij de eilandjes isoleren en we in Leiden en Groningen volgens een gezamenlijk protocol die bij patiënten transplanteren. Wij gaan binnenkort overleggen hoe we een en ander kunnen organiseren.' Het originele artikel verscheen eerder in Triakel, nr 2 2006, het magazine van het UMCG te Groningen. Laatst bijgewerkt op 5 mei 2006
© Stichting Erfocentrum 2001-2010 / Disclaimer
Het Erfocentrum is het Nationale Kennis- en Voorlichtingscentrum Erfelijkheid en Medische biotechnologie. Het Erfocentrum wordt gesubsidieerd door het Ministerie van VWS en de Centra voor Klinische Genetica. |
|